Kredyty WIBOR-owe a opinia TSUE – co to oznacza dla kredytobiorców?

11 września 2025 r. Rzeczniczka Generalna Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Laila Medina, przedstawiła opinię w głośnej sprawie kredytów hipotecznych opartych o stawkę WIBOR (sygn. C-471/24). To pierwsze tak istotne stanowisko unijnego organu, które może wpłynąć na sytuację setek tysięcy kredytobiorców w Polsce.

Czego dotyczy sprawa?

Do TSUE trafiły pytania prawne Sądu Okręgowego w Częstochowie. Ich sedno sprowadza się do tego, czy klauzule umowne przewidujące zmienne oprocentowanie oparte o wskaźnik WIBOR są zgodne z unijnymi przepisami chroniącymi konsumentów – przede wszystkim z dyrektywą 93/13/EWG dotyczącą nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.

Najważniejsze tezy opinii rzeczniczki TSUE

Rzeczniczka podkreśliła przede wszystkim, że ani prawo polskie, ani przepisy unijne nie nakładają na banki obowiązku stosowania stawki WIBOR jako jedynego możliwego wskaźnika referencyjnego. To oznacza, że banki nie mogą powoływać się na konieczność jego użycia, traktując klauzule odsyłające do WIBOR-u jako nietykalne.

Kluczowe znaczenie ma także możliwość badania postanowień umownych przez sądy. Skoro nie istnieje obowiązek prawny stosowania akurat tego wskaźnika, sąd krajowy ma pełne prawo ocenić, czy zapis o oprocentowaniu odwołującym się do WIBOR-u był uczciwy wobec konsumenta.

Najważniejszym elementem całej sprawy jest jednak wymóg przejrzystości. Bank powinien przekazać klientowi jasne, pełne i zrozumiałe informacje – czym jest stosowany wskaźnik referencyjny, kto go ustala, jakie czynniki wpływają na jego zmienność oraz jakie konsekwencje ekonomiczne może to rodzić. Jeżeli kredytobiorca nie uzyskał takiej wiedzy w momencie zawierania umowy, może powstać zarzut, że klauzula oprocentowania nie spełnia standardu przejrzystości i jest nieuczciwa.

Rzeczniczka TSUE zwróciła uwagę, że sąd krajowy powinien również ocenić, czy bank działał w dobrej wierze i czy mógł racjonalnie zakładać, że konsument świadomie zgodziłby się na taki warunek, gdyby został w pełni poinformowany o ryzyku. To jednak nie oznacza badania samego wskaźnika WIBOR ani metody jego ustalania – przedmiotem oceny są wyłącznie zapisy umowy i sposób, w jaki zostały przedstawione klientowi.

Co to oznacza w praktyce?

Opinia TSUE nie oznacza, że każdy kredyt oparty o WIBOR stanie się automatycznie nieważny. To nie jest furtka do unieważniania wszystkich umów, ale otwarcie możliwości kwestionowania tych zapisów, które były niejasne, niepełne albo wprowadzały w błąd. W praktyce może to oznaczać, że sądy będą musiały wnikliwie analizować, czy bank rzeczywiście spełnił obowiązek informacyjny wobec konsumenta.

Skutkiem tego może być powstanie nowej fali sporów sądowych. Tak jak kilka lat temu pojawiło się określenie „frankowicze”, tak teraz w obiegu zaczyna funkcjonować pojęcie „wiborowicze”. Kredytobiorcy posiadający kredyty oparte na tym wskaźniku mogą w przyszłości dochodzić swoich praw przed sądem, powołując się na nieuczciwy charakter klauzul dotyczących oprocentowania.

Dlaczego opinia TSUE jest ważna?

Opinia rzecznika generalnego nie jest jeszcze wyrokiem, ale w praktyce orzeczniczej TSUE często zdarza się, że Trybunał podąża za jej treścią. Nawet jeśli ostateczne rozstrzygnięcie będzie brzmiało inaczej, już dziś polskie sądy mogą uwzględniać argumentację przedstawioną w tej opinii.

Dla kredytobiorców to jasny sygnał: jeśli umowa kredytu nie została sformułowana w sposób przejrzysty, a informacje o wskaźniku oprocentowania były niepełne lub niezrozumiałe, to istnieje podstawa do kwestionowania takich klauzul przed sądem.

Podsumowanie

Opinia TSUE to ważny moment dla wszystkich osób spłacających kredyty hipoteczne oparte o WIBOR. Nawet jeśli nie daje automatycznej podstawy do unieważniania umów, może zmienić praktykę orzeczniczą i otworzyć nowe możliwości dochodzenia praw przez konsumentów. Najistotniejsze jest to, czy bank w sposób przejrzysty i rzetelny poinformował kredytobiorcę o zasadach oprocentowania i związanych z nim ryzykach. To właśnie na tym tle mogą rozgrywać się przyszłe procesy sądowe w Polsce.

Wynajem mieszkania na studia – co warto wiedzieć?

Porady prawne dla studentów i ich rodziców

Rozpoczęcie studiów to dla wielu młodych osób czas pierwszego kontaktu z „dorosłym życiem” – również z wynajmem mieszkania. W sierpniu i wrześniu ogłoszeń nie brakuje, ale w natłoku ofert łatwo o błąd, który może później drogo kosztować.

Z punktu widzenia radcy prawnego podpowiadam, na co warto zwrócić uwagę przy najmie mieszkania przez studenta.

1. Umowa najmu – nie tylko formalność.

Zawsze, absolutnie zawsze podpisujcie umowę na piśmie. Ustalenia ustne są trudne do udowodnienia i często prowadzą do konfliktów.

W umowie powinny się znaleźć podstawowe, ale konkretne elementy:

  • dane wynajmującego i najemcy,
  • dokładny adres lokalu,
  • czas trwania najmu,
  • wysokość czynszu i termin płatności,
  • sposób opłacania mediów (prąd, gaz, Internet itp.),
  • informacje o kaucji.

Jeśli wynajmującym jest osoba prywatna, najczęściej mamy do czynienia ze zwykłą umową najmu. Ale uwaga – zdarza się też tzw. najem okazjonalny, który wymaga dodatkowych dokumentów i wizyty u notariusza.

2. Kaucja – ile, po co i kiedy wraca

Wynajmujący ma prawo żądać kaucji zabezpieczającej, ale jej wysokość nie może być dowolna.
Zwykle to równowartość 2- lub 3-krotności miesięcznego czynszu.

Ważne, by w umowie znalazły się zapisy o:

  • wysokości kaucji,
  • kiedy i na jakich zasadach jest zwracana,
  • czy i kiedy może być potrącona (np. za szkody w mieszkaniu).

Uważaj na zapis „kaucja bezzwrotna”!

3. Protokół zdawczo-odbiorczy – konieczność, nie opcja

To dokument spisywany przy przekazaniu lokalu. Zawiera m.in.:

  • stan liczników (prąd, gaz, woda),
  • opis wyposażenia mieszkania,
  • ewentualne uszkodzenia lub ślady użytkowania.

Dobrze, by był podpisany przez obie strony. Warto też zrobić zdjęcia stanu mieszkania – to może zaoszczędzić wiele nerwów przy wyprowadzce.

4. Niepokojące zapisy – na co uważać

Zanim podpiszesz umowę, uważnie ją przeczytaj. Niektóre zapisy powinny zapalić czerwoną lampkę:

  • brak możliwości wypowiedzenia umowy przez najemcę,
  • wysokie kary umowne za drobne przewinienia.

W razie wątpliwości – lepiej skonsultować umowę z prawnikiem przed podpisaniem, niż później szukać pomocy w sytuacji konfliktowej.

5. Co jeśli pojawią się problemy?

Najczęstsze sytuacje, w których studenci lub ich rodzice szukają pomocy prawnika to:

  • właściciel nie chce zwrócić kaucji bez powodu,
  • próba wypowiedzenia umowy z dnia na dzień,
  • obciążanie najemcy kosztami niezgodnie z umową,
  • wejście właściciela do mieszkania bez zgody.

W każdej z tych spraw warto znać swoje prawa.

Podsumowanie

Wynajem mieszkania na studia nie musi być stresujący – pod warunkiem, że podejdziemy do tego świadomie. Jeśli nie masz pewności, co podpisać – zapytaj. Czasem krótka konsultacja oszczędza tygodni niepotrzebnych nerwów.

BONUS ! ! !

🧾 Pobierz bezpłatną checklistę: „Bezpieczna umowa najmu”

Przygotowałam krótką listę kontrolną, którą możesz wydrukować lub zapisać w telefonie.

Odrzucenie spadku – jak uniknąć długów spadkowych?

Dziedziczenie to temat, który wielu z nas kojarzy głównie z nabyciem majątku po zmarłym członku rodziny. Rzadziej myślimy o tym, że wraz ze spadkiem możemy odziedziczyć również jego długi. W praktyce oznacza to ryzyko przejęcia zobowiązań finansowych, które mogą znacząco przewyższać wartość pozostawionego majątku. W polskim prawie istnieją jednak mechanizmy, które pozwalają się przed tym uchronić.

Czym jest spadek?

Spadek obejmuje ogół praw i obowiązków zmarłego, które przechodzą na jego spadkobierców. To znaczy, że dziedziczyć można nie tylko nieruchomości, pieniądze czy rzeczy ruchome, ale także zobowiązania – na przykład kredyty, pożyczki, zaległości podatkowe czy długi wobec ZUS.

Kiedy dziedziczymy?

Dziedziczenie może odbywać się:

  • z mocy ustawy – w przypadku braku testamentu, według ustawowego porządku dziedziczenia (najbliższa rodzina),
  • na podstawie testamentu – zgodnie z wolą zmarłego, jeśli sporządził ważny testament.

Odpowiedzialność za długi spadkowe

Zgodnie z przepisami, spadkobierca odpowiada za długi spadkowe. Zgodnie z nowelizacją przepisów z 2015 roku, brak złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku w terminie 6 miesięcy skutkuje jego przyjęciem z dobrodziejstwem inwentarza – co oznacza odpowiedzialność za długi tylko do wartości odziedziczonego majątku (aktywów).

To rozwiązanie chroni spadkobierców przed popadnięciem w długi ponad to, co odziedziczyli. Nie eliminuje jednak całkowicie ryzyka – np. w sytuacji, gdy majątek trudno oszacować, a wierzytelności nie zostały w całości ujawnione.

Jakie są możliwości?

Po śmierci spadkodawcy, spadkobierca ma trzy opcje:

  1. Przyjęcie spadku wprost – pełna odpowiedzialność za długi,
  2. Przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza – odpowiedzialność tylko do wysokości aktywów,
  3. Odrzucenie spadku – spadkobierca jest traktowany tak, jakby nie dożył chwili otwarcia spadku, a jego miejsce zajmują kolejne osoby z porządku dziedziczenia.

Jak odrzucić spadek?

Aby skutecznie odrzucić spadek:

  • należy złożyć stosowne oświadczenie w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedzieliśmy się o tytule powołania do spadku,
  • oświadczenie można złożyć w sądzie rejonowym (wydział cywilny) lub u notariusza.

W przypadku, gdy spadkobiercą jest osoba małoletnia wymagane jest odrzucenie spadku w imieniu swojego dziecka. Obecnie po niedawnej zmianie przepisów nie jest już wymagana zgoda sądu rodzinnego do tej czynności.

Co się dzieje po odrzuceniu spadku?

Jeśli dana osoba odrzuci spadek, w jej miejsce wstępują kolejni spadkobiercy z tzw. dalszego kręgu – np. dzieci osoby, która odrzuciła spadek. Warto pamiętać, że w przypadku odrzucenia spadku przez rodziców, konieczne może być również odrzucenie spadku w imieniu ich małoletnich dzieci.

O czym należy pamiętać?

  • Termin jest nieprzekraczalny – przekroczenie 6 miesięcy oznacza przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza.
  • Oświadczenie złożone po terminie jest bezskuteczne, chyba że sąd uzna, że uchybienie nastąpiło z przyczyn niezawinionych. Można podjąć czynności zmierzające do uchylenia się od skutków prawnych niezłożenia oświadczenia w terminie, ale nie zawsze jest to skuteczne.
  • Warto odpowiednio wcześniej zebrać informacje o ewentualnych zobowiązaniach zmarłego – np. sprawdzić bazy dłużników, kontaktować się z bankami, wierzycielami czy administracją publiczną.

Odrzucenie spadku to ważne narzędzie ochrony przed odziedziczeniem długów. Jednak decyzja o tym, czy spadek przyjąć, czy odrzucić, powinna być poprzedzona analizą sytuacji majątkowej zmarłego i konsultacją ze specjalistą. Błędy w tym zakresie mogą prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych.

Na co zwrócić uwagę przed podpisaniem umowy? Czy każdą umowę warto skonsultować z prawnikiem?

W życiu codziennym zawieramy wiele umów – kupujemy produkty i usługi, wynajmujemy mieszkania, podpisujemy umowy o pracę czy zakładamy działalność gospodarczą. Często decyzję o podpisaniu umowy podejmujemy szybko, nie zagłębiając się w jej szczegóły. Jednak czy zawsze warto skonsultować taki dokument z prawnikiem? Odpowiedź brzmi: to zależy. W tym artykule wyjaśnię, kiedy analiza umowy przez specjalistę może uchronić Cię przed poważnymi konsekwencjami.

Dlaczego warto dokładnie czytać umowy?

Umowa to dokument, który określa prawa i obowiązki stron. Niestety, zdarza się, że niektóre zapisy są niejasne, niekorzystne dla jednej ze stron lub zawierają ukryte opłaty i kary. Podpisując umowę zgadzasz się na wszystkie jej warunki – nawet jeśli ich nie rozumiesz lub nie przeczytałeś ich dokładnie.

Na co zwrócić uwagę przed podpisaniem umowy?

Istnieje kilka kluczowych elementów, które należy dokładnie przeanalizować:

Kary umowne – czy są jasno określone i adekwatne do ewentualnego naruszenia umowy? Zbyt wysokie kary mogą być nieproporcjonalne i niekorzystne.

Terminy i zobowiązania – czy umowa wskazuje konkretne terminy wykonania usług lub dostarczenia towaru? Brak określonych ram czasowych może prowadzić do przewlekłości realizacji.

Warunki odstąpienia od umowy – czy masz możliwość rezygnacji z umowy bez ponoszenia nadmiernych kosztów? Szczególnie istotne przy umowach zawieranych na odległość lub długoterminowych.

Ukryte opłaty – czy w umowie nie ma zapisów nakładających dodatkowe, niespodziewane koszty? Sprawdź, czy są określone jasno i jednoznacznie.

Zrozumiałość zapisów – jeśli umowa zawiera trudny, skomplikowany język, warto skonsultować jej treść z prawnikiem, który pomoże Ci ją właściwie zinterpretować.

Jakie umowy warto skonsultować z prawnikiem?

Nie każda umowa wymaga analizy prawnej, ale w pewnych sytuacjach jest to zdecydowanie wskazane. Przykłady umów, które warto skonsultować z prawnikiem:

  • Umowy kredytowe i leasingowe – skomplikowane warunki finansowe mogą zawierać ukryte koszty.
  • Umowy najmu i sprzedaży nieruchomości – szczególnie, jeśli zawierają nietypowe klauzule.
  • Umowy o pracę i kontrakty B2B – warto sprawdzić, czy nie ograniczają Twoich praw lub nie nakładają niekorzystnych zobowiązań.
  • Umowy franczyzowe – często zawierają zapisy wiążące na długi okres, wymagające szczególnej ostrożności.
  • Umowy dotyczące wspólnych przedsięwzięć biznesowych – źle skonstruowana umowa może prowadzić do konfliktów i problemów prawnych.

Co zrobić, jeśli masz wątpliwości?

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości co do treści umowy, nie podpisuj jej pochopnie. Możesz:

  • przeanalizować dokument samodzielnie, zwracając uwagę na kluczowe elementy.
  • skonsultować się z radcą prawnym, który wskaże potencjalne ryzyka i doradzi najlepsze rozwiązanie.
  • negocjować warunki umowy – nie musisz przyjmować wszystkiego „jak leci”.

Choć nie każdą umowę trzeba analizować z prawnikiem, warto mieć świadomość, że podpisując dokument, przyjmujesz na siebie określone zobowiązania. W przypadkach bardziej skomplikowanych umów, zwłaszcza tych wiążących Cię na dłuższy czas lub dotyczących dużych kwot, konsultacja z radcą prawnym może uchronić Cię przed problemami prawnymi
i finansowymi.

Jak przygotować się do spotkania z radcą prawnym?

Pierwsza wizyta u radcy prawnego może budzić pewne obawy, szczególnie, jeśli nigdy wcześniej nie korzystałeś z usług prawnika. Aby spotkanie przebiegło sprawnie i było jak najbardziej efektywne, warto się do niego odpowiednio przygotować. Oto kilka wskazówek, które pomogą w organizacji i sprawnym omówieniu Twojej sprawy.

1. Zbierz wszystkie istotne dokumenty

Dokumentacja to kluczowy element każdej sprawy prawnej. W zależności od tematu spotkania warto zabrać ze sobą:

  • Umowy, aneksy, faktury,
  • Pisma urzędowe, decyzje administracyjne, wyroki sądowe,
  • Notatki dotyczące sprawy (np. daty zdarzeń, korespondencja e-mailowa, wiadomości SMS),
  • Pełnomocnictwa, jeśli działasz w czyimś imieniu.

Jeśli nie jesteś pewien, jakie dokumenty będą potrzebne – skontaktuj się z kancelarią przed wizytą, aby dopytać, co warto przygotować.

2. Sporządź krótkie podsumowanie swojej sprawy

Aby rozmowa przebiegła sprawnie, warto przygotować krótkie, rzeczowe podsumowanie problemu, z którym przychodzisz.

Zanotuj najważniejsze fakty:

  • Co się wydarzyło i kiedy?
  • Kto był w to zaangażowany?
  • Jakie działania zostały już podjęte?
  • Czy były prowadzone rozmowy, negocjacje, a może sprawa trafiła już do sądu?

Im lepiej uporządkujesz informacje, tym łatwiej radca prawny będzie mógł ocenić sytuację i zaproponować najlepsze rozwiązania.

3. Przygotuj listę pytań

Podczas spotkania może pojawić się wiele kwestii do omówienia. Aby nie zapomnieć o niczym istotnym, warto wcześniej spisać wszystkie pytania, które chciałbyś zadać. Mogą one dotyczyć np.:

  • Możliwych scenariuszy rozwiązania sprawy.
  • Kosztów postępowania i wynagrodzenia radcy prawnego.
  • Przewidywanego czasu trwania sprawy.
  • Kolejnych kroków, które należy podjąć.

4. Przemyśl swoje oczekiwania

Zastanów się, jaki efekt chciałbyś osiągnąć. Czy chodzi o ugodę, rekompensatę, czy może przygotowanie pisma procesowego? Jasne określenie celu pozwoli radcy prawnemu skuteczniej doradzić Ci najlepsze możliwe rozwiązanie.

5. Zarezerwuj odpowiednią ilość czasu

Pierwsza konsultacja prawna może potrwać od 20-30 minut do nawet 1,5 godziny, w zależności od skomplikowania sprawy. Warto zadbać o to, aby mieć wystarczająco dużo czasu na spokojną rozmowę i omówienie wszystkich istotnych kwestii.

6. Nie bój się pytać i prosić o wyjaśnienia

Prawo bywa skomplikowane i pełne trudnych terminów. Jeśli coś jest dla Ciebie niejasne – śmiało pytaj! Rolą radcy prawnego jest nie tylko udzielenie pomocy prawnej, ale także wytłumaczenie wszelkich wątpliwości w sposób przystępny i zrozumiały.

Przygotowanie do spotkania z radcą prawnym sprawi, że rozmowa będzie bardziej efektywna, a Ty wyjdziesz z niej z jasnym planem działania. Jeśli masz jakiekolwiek pytania przed wizytą, skontaktuj się z kancelarią!

Kredyty frankowe – Twoje prawa i możliwości

Kredyty we frankach szwajcarskich od lat są przedmiotem licznych dyskusji i kontrowersji w Polsce. Wzrost kursu franka, który zaskoczył wielu kredytobiorców, spowodował znaczne podwyższenie rat kredytowych, co doprowadziło do trudnej sytuacji finansowej tysięcy rodzin. Jednakże, jak pokazuje praktyka sądowa, kredytobiorcy nie są bezsilni wobec banków. W niniejszym artykule przybliżę Państwu najważniejsze aspekty prawne dotyczące kredytów frankowych oraz możliwości, jakie stoją przed kredytobiorcami.

Klauzule abuzywne w umowach kredytowych
Klauzule abuzywne, czyli niedozwolone postanowienia umowne, to jedno z kluczowych zagadnień w sporach dotyczących kredytów frankowych. Wiele umów kredytowych zawierało zapisy, które dawały bankom jednostronne prawo do określania wysokości rat czy przewalutowania kredytu według niejasnych zasad.
Polskie sądy coraz częściej uznają takie klauzule za abuzywne, co oznacza, że nie wiążą one konsumenta. Wyroki sądowe w takich przypadkach mogą prowadzić do:

  • unieważnienia poszczególnych klauzul umowy,
  • stwierdzenia nieważności całej umowy kredytowej.

Nieważność umowy kredytowej
Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej to jedna z najbardziej korzystnych dla kredytobiorcy możliwości. Nieważność oznacza, że umowa od początku nie miała mocy prawnej, co prowadzi do konieczności rozliczenia się stron z otrzymanych środków. W praktyce może to oznaczać zwrot całości wpłaconych środków, m. in. w sytuacji kredytu już spłaconego.

Proces sądowy – jak wygląda?
Kredytobiorcy decydujący się na dochodzenie swoich praw zazwyczaj muszą przygotować się na proces sądowy. Warto skorzystać z pomocy doświadczonego radcy prawnego, który przeprowadzi analizę umowy kredytowej, pomoże w przygotowaniu pozwu i będzie reprezentować klienta przed sądem.
Warto wiedzieć, że banki podejmują działania zmierzające do zniweczenia skuteczności działań kredytobiorców m. in. podnosząc zarzut potrącenia lub zatrzymania, niejednokrotnie nieskutecznie, bowiem są to zarzuty ewentualne i złożone wbrew wymogom stawianym oświadczeniom materialnoprawnym. Nadto bank swoje roszczenie względem kredytobiorców musi postawić w stan wymagalności, zgodnie z art. 455 Kodeksu cywilnego. Częstą praktyką banków jest też występowanie z roszczeniem z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia. Frankowicze jednak mogą podjąć skuteczne czynności prawne odpierające w/w twierdzenia i zarzuty banków.

Abstrahując od powyższego najczęściej postępowanie w sprawie kredytów frankowych obejmuje:

  1. Analizę umowy kredytowej i identyfikację klauzul abuzywnych.
  2. Wystosowanie wezwania do banku (i ewentualną korespondencję przedsądową).
  3. Złożenie pozwu do sądu.
  4. Przeprowadzenie postępowania sądowego, w trakcie którego sąd bada zgodność umowy z przepisami prawa.
  5. Wydanie wyroku stwierdzającego nieważność umowy lub uznanie klauzul za abuzywne.

Korzyści dla kredytobiorców
Wygrana w sądzie może przynieść wiele korzyści dla kredytobiorcy, takich jak:

  • zwrot nadpłaconych rat kredytowych,
  • obniżenie salda zadłużenia,
  • unieważnienie zobowiązań wynikających z umowy kredytowej.

Podsumowanie
Kredytobiorcy we frankach mają szerokie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem. Klauzule abuzywne i nieważność umowy to podstawowe argumenty, które mogą prowadzić do korzystnych rozstrzygnięć.

Upływ terminu przedawnienia z końcem roku kalendarzowego.

Pozostało kilka ostatnich dni, aby uniknąć PRZEDAWNIENIA należności!

Doprowadzenie do sytuacji, że nastąpiło przedawnienie roszczenia oznacza, że dłużnik nie będzie już zobowiązany do zapłaty i może skutecznie uchylić się od spłacenia zobowiązania. Wobec powyższego wierzyciel utraci możliwość skutecznego dochodzenia swoich roszczeń przed sądem!

Nowelizacją z 2018 r. ogólny termin przedawnienia został skrócony z 10 lat do 6 lat. Tym samym z końcem 2024 roku upływa termin przedawnienia tych roszczeń.

3-letni termin przedawnienia ma zastosowanie do roszczeń okresowych, czyli np. czynszu najmu, odsetek czy należności ratalnych oraz do świadczeń związanych
z działalnością gospodarczą.

Upraszczając (poza pewnymi wyjątkami) – jeśli ktoś nie zapłacił Ci należności z tytułu faktury wystawionej w 2021 roku, to Twoje roszczenie ulegnie przedawnieniu z dniem 31 grudnia 2024 roku,

2-letni termin przedawnienia dotyczy roszczeń z umów o dzieło oraz np. roszczeń z tytułu umowy sprzedaży na podstawie art. 554 Kodeksu cywilnego, a zatem pochodzących z 2022 roku.

Jeżeli termin przedawnienia nie jest krótszy niż 2 lata, to koniec tego terminu przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego.

Pozostało już tylko kilka dni, aby uniknąć przedawnienia.

Kancelaria oferuje kompleksową obsługę prawną przedsiębiorców oraz osób prywatnych i podejmie niezbędne działania, aby Twoja wierzytelność nie uległa przedawnieniu z końcem 2024 roku.

tel. 782 657 568

e-mail: kontakt@kancelaria-jkr.com

*autopromocja

Prawne aspekty rozliczenia konkubinatu

Wspólne życie bez formalnego zawarcia małżeństwa, znane jako konkubinat, staje się coraz bardziej powszechne w dzisiejszym społeczeństwie. Pomimo braku formalnego aktu małżeństwa, konkubinat wiąże się z pewnymi prawami i obowiązkami, na które warto zwrócić uwagę, i które warto zrozumieć.

W niniejszym artykule omówione zostaną prawne aspekty rozliczania konkubinatu.

Charakterystyka konkubinatu

Konkubinat definiowany jest jako trwały związek między dwoma osobami, które żyją razem, ale nie są małżeństwem. Jest to zatem wspólne życie bez jego sformalizowania pod względem prawnym. Oznacza to, że osoby w konkubinacie mogą dzielić ze sobą życie, wspólnie gospodarować oraz ponosić pewne obowiązki względem siebie, ale nie posiadają formalnego statusu małżonków. W Polsce konkubinat nie jest uregulowany w sposób szczegółowy w przepisach prawa. Brak jest specjalnej ustawy definiującej i regulującej konkubinat, co oznacza, że nie istnieje formalny status prawny dla partnerów żyjących w konkubinacie. W związku z tym, prawa i obowiązki osób w konkubinacie wynikają z ogólnych przepisów prawa cywilnego oraz orzecznictwa sądowego. Częściowo mogą również być uregulowane w umowie zawartej pomiędzy partnerami.

Prawa i obowiązki partnerów

W wielu jurysdykcjach konkubinat może wiązać się z pewnymi prawami i obowiązkami. Na przykład, partnerzy mogą mieć prawa do świadczeń ubezpieczeniowych, dziedziczenia majątku lub praw do alimentów w przypadku rozstania. Jednakże, te prawa mogą być znacznie ograniczone w porównaniu do praw małżonków. Polskie ustawodawstwo nie przewiduje tak daleko idącego uprzywilejowania dla konkubentów jak w stosunku do małżonków. W szczególności konkubenci (partnerzy) nie dziedziczą po sobie na podstawie dziedziczenia ustawowego. W sytuacji kiedy chcemy, aby nasz partner został naszym spadkobiercą, niezbędne jest sporządzenie testamentu ze stosowną dyspozycją.

Majątek wspólny a majątek osobisty

W konkubinacie kwestia podziału majątku może być problematyczna w przypadku rozstania lub śmierci jednego z partnerów. W niektórych jurysdykcjach istnieją przepisy dotyczące wspólnego majątku, które umożliwiają podział majątku nabytego w trakcie trwania związku. Jednakże podział majątku może być skomplikowany i niejasny. Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami nie istnieje odpowiednik wspólności majątkowej małżeńskiej dla konkubinatu. Nie ma zatem możliwości dokonania podziału majątku wspólnego w w/w rozumieniu. W grę może wchodzić zatem rozliczenie konkubinatu i poczynionych nakładów z majątku osobistego jednego z partnerów na majątek osobisty drugiego z nich.

Procedury prawne w przypadku rozwiązania konkubinatu

W przypadku rozstania się partnerów konkubinatu, mogą pojawić się kwestie prawne dotyczące rozliczeń majątkowych, opieki nad dziećmi (jeśli takie istnieją) oraz innych spraw. W takiej sytuacji zaleca się konsultację z prawnikiem specjalizującym się w sprawach rodzinnych, który pomoże zrozumieć prawa i obowiązki obu stron oraz przeprowadzić proces rozliczenia konkubinatu zgodnie z obowiązującym prawem.

Spory prawne

W przypadku rozstania partnerów lub innych sporów prawnych może dojść do konieczności rozstrzygania spraw przez sąd. W takiej sytuacji sąd będzie rozpatrywał konkretne okoliczności sprawy oraz ewentualne umowy zawarte między partnerami. Warto pamiętać, że pomimo braku formalnego statusu prawnego, konkubinat może być związkiem trwałym i ważnym dla obu partnerów. Dlatego też istotne jest, aby zainteresowane osoby miały świadomość swoich praw i obowiązków oraz, w miarę możliwości, ustalały je w sposób jasny i klarowny. W przypadku wątpliwości lub potrzeby uzyskania porady prawnej, zaleca się skonsultowanie się z prawnikiem specjalizującym się w sprawach rodziny i prawie cywilnym.

Podsumowanie

Konkubinat, choć brak w nim formalnego aktu małżeństwa, wiąże się z pewnymi prawami i obowiązkami dla partnerów. Rozliczanie konkubinatu może być skomplikowane, dlatego zaleca się zrozumienie przepisów prawnych dotyczących konkubinatu oraz, w miarę możliwości, sporządzenie umowy regulującej prawa i obowiązki obu stron. W przypadku rozstania lub innych problemów prawnych, warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże w rozwiązaniu ewentualnych sporów.

Uporządkowanie spraw spadkowych – krok po kroku.

Po utracie bliskiej osoby, wiele osób znajduje się w trudnej sytuacji emocjonalnej
i niezwykle ważne jest, aby mieć wsparcie i zrozumienie podczas procesu uporządkowania spraw spadkowych. Sprawy spadkowe mogą być skomplikowane, ale z odpowiednią wiedzą i profesjonalnym wsparciem można je przeprowadzić w sposób jak najbardziej efektywny. Poniżej znajdziecie Państwo kilka wskazówek, jak krok po kroku można zająć się sprawami spadkowymi po śmierci bliskiej osoby.

Pamiętaj, że na decyzję z przedmiocie odrzucenia lub przyjęcia spadku z tzw. dobrodziejstwem inwentarza masz 6 miesięcy począwszy od daty, kiedy dowiedziałeś się o tytule swojego powołania do spadku. W przypadku śmierci osoby najbliższej najczęściej przyjmuje się, że w/w termin dla spadkobierców liczony jest od otwarcia spadku, tj. daty śmierci spadkodawcy. Jeśli nie podejmiesz żadnych czynności w czasie 6 miesięcy, wówczas co do zasady zamyka się termin na odrzucenie spadku i następuje niejako automatyczne jego przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza. W wyjątkowych przypadkach dopuszcza się możliwość złożenia oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych niezłożonego oświadczenia woli o odrzuceniu spadku, jednak jest to sytuacja wyjątkowa i wymaga ważnych przyczyn i uzasadnienia.

Kiedy już zdecydujesz się na rozpoczęcie działań w kwestiach związanych ze sprawą spadkową:

  1. Zbierz dokumenty.

    Pierwszym krokiem jest zebranie wszystkich istotnych dokumentów związanych ze spadkiem. Należą do nich testament lub testamenty, jeśli takowy lub takowe zostały sporządzone. Do sporządzenia notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia lub sądowego stwierdzenia nabycia spadku potrzeby będzie również odpis aktu zgonu osoby zmarłej oraz akty urodzenia i/lub akty małżeństw spadkobierców.

    W dalszej kolejności możesz zgromadzić dokumenty dotyczące nieruchomości, jeśli należały do zmarłego, umowy ubezpieczenia, polisy, akty notarialne, informacje dotyczące kont bankowych i inwestycji oraz wszelkie inne dokumenty mające znaczenie dla dziedziczenia, a następnie działu spadku.

    Gdy dokumenty zostaną zebrane, ale nie czujesz się na siłach i nie masz wiedzy o postępowaniu spadkowym warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże zrozumieć proces dziedziczenia, kolejność dziedziczenia oraz ustali osoby uprawnione do dziedziczenia po zmarłym i w tym zakresie udzieli porady prawnej, a także niezbędnej pomocy w przygotowaniu dokumentów i formalności.

  2. Zidentyfikuj spadkobierców.

    Następnym krokiem jest zidentyfikowanie spadkobierców zmarłej osoby. Spadkobiercami mogą być małżonek, dzieci, rodzice lub dalsi krewni, a także inne osoby, jeśli zostały wskazane w testamencie. Określenie spadkobierców jest kluczowym krokiem w procesie spadkowym, bowiem jedynie kompleksowe wskazanie kręgu spadkobierców pozwoli na prawidłowe przeprowadzenie postępowania spadkowego.

  3. Złożenie wniosku w sądzie lub sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia u notariusza.

    Jeśli zmarła osoba sporządziła testament, należy złożyć go do sądu wraz z wnioskiem o jego otwarcie i ogłoszenie. Bez względu na to, czy dziedziczenie odbędzie się na podstawie ustawy czy testamentu należy wystąpić do sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku lub udać się do notariusza wraz z innymi spadkobiercami celem sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. Sporządzenie w/w dokumentów może rodzić zobowiązania podatkowe, zatem warto pamiętać o złożeniu stosownych deklaracji.

  4. Dział spadku, rozwiązanie sporów spadkowych.

    Najczęściej po postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku zachodzi konieczność dokonania działu spadku i zniesienia współwłasności, jeśli na skutek spadkobrania taka współwłasność powstanie. W niektórych przypadkach mogą pojawić się spory spadkowe między spadkobiercami lub innymi osobami zainteresowanymi spadkiem. W takich sytuacjach warto skorzystać z usług mediatora lub prawnika specjalizującego się w rozwiązywaniu sporów prawnych czy majątkowych.

  5. Dokumentacja i archiwizacja.

    Na koniec, po zakończeniu wszystkich formalności, ważne jest, aby zachować wszystkie dokumenty dotyczące sprawy spadkowej. Dokumentacja ta może być przydatna w przyszłości, na przykład w przypadku ewentualnych spornych sytuacji lub na potrzeby dalszych formalności, jak chociażby wpis do księgi wieczystej czy rozliczenia podatkowe.

Uporządkowanie spraw spadkowych po śmierci bliskiej osoby może być trudnym
i czasochłonnym procesem. Jednak z odpowiednim wsparciem prawnym można ten proces przeprowadzić w sposób jak najbardziej efektywny. Ważne jest, aby zachować spokój i cierpliwość oraz skorzystać z profesjonalnego wsparcia, które ułatwi przejście przez ten trudny okres.